Αναζήτηση

vestraculpa

Ζώντας με τον τρόμο

κατάλογος

Για μία ακόμη φορά τα γεγονότα στη Νίκαια της Γαλλίας έρχονται να μας υπενθυμίσουν  το αδυσώπητο πρόσωπο της τρομοκρατίας. Μέσα στο φαινομενικά ειρηνικό δυτικό κόσμο, οι καταστάσεις αυτές που προκύπτουν δημιουργούν ένα κλίμα τρόμου και αστάθειας. Η ρευστότητα των πάντων μοιάζει να είναι σχετική, με μοναδικό παράγοντα της “έκρηξης” τέτοιων γεγονότων  τις παρωχημένες συνειδήσεις (α)νθρώπων. Continue reading «Ζώντας με τον τρόμο»

Advertisements

Παρελθόν, παρόν, μέλλον…

 it_photo_107815

Ο χρόνος και οι συσχετίσεις του με γεγονότα, τετελεσμένα και μη, είναι η πηγή δημιουργίας της ίδιας της ζωής· αυτό που τη θέτει σε κίνηση και κάνεις τους ανθρώπους άλλοτε να προσδοκούν και άλλοτε να λησμονούν πράγματα. Και όταν μιλάμε για ζωή δεν εννοούμε τη γέννηση αλλά το να νοιώθεις ζωντανός, να αλληλεπιδράς. Παρελθόν, παρόν, μέλλον… έννοιες ανεξάρτητες φαινομενικά, όμως απολύτως συνδεδεμένες μεταξύ τους που σαν ένα δίχτυ περιπλέκονται η μία μέσα στην άλλη. Continue reading «Παρελθόν, παρόν, μέλλον…»

Στα προπύλαια καταστροφής της αριστεράς;

i-arxi-tis-ptosis-

Ζούμε ίσως τις χαρακτηριστικές στιγμές της σύγχρονης πολιτικής ιστορίας, μέσα στην οποία η αριστερά σίγουρα έχει εξασφαλίσει την παρουσία της. Παραμερίζοντας και αγνοώντας τα στατιστικά, η  πτωτική τάση του παρόντος  κυβερνητικού σχήματος δεν παύει να είναι έκδηλη. Η τωρινή κατάσταση δεν φαίνεται να αλλάζει αλλά αντιθέτως μοιάζει να γίνεται όλο και πιο έντονη. Θα λέγαμε πως ο πάλαι ποτέ “εθνοσωτήρας ” έπαψε πλέον να αποτελεί την ενσάρκωση του ατόμου αυτού  που θα φέρει την αλλαγή , αυτού που θα απαλλάξει τους πάντες από τα πάντα. Άλλοι θα το έλεγαν υπέρμετρες φιλοδοξίες, άλλοι παραισθήσεις ενός ολόκληρου λαού, όμως σε κάθε περίπτωση το αποτέλεσμα δεν παύει να είναι μηδενικό. Continue reading «Στα προπύλαια καταστροφής της αριστεράς;»

Επαναστάτης με αιτία

ti-einai-epanastash

Μέσα σε ένα σύμπαν που μοιάζει να έχει τάξη και αταξία  φαίνεται πως καθετί αναζητά μία πνοή. Το παλαιό αναζητά το νέο αλλά και το νέο από την άλλη ζητά έστω και ένα μέρος του παλαιού. Ποιος λέει άλλωστε πως το σήμερα και το χθες δεν μοιάζουν, ποιος θα αρνηθεί πως  ο δεσμός ανάμεσά τους κάθε άλλο παρά άρρηκτος είναι ορισμένες φορές; Continue reading «Επαναστάτης με αιτία»

Υπάρχει τελικά χρόνος;

 

χρονος

                 Κάθε στιγμή τα δεύτερα περνάνε και ο χρόνος συνεχίζει να κυλά με αντίστροφη φορά. Τα πάντα μοιάζουν να πηγαίνουν μπροστά όμως στην πραγματικότητα φεύγουν πίσω. Continue reading «Υπάρχει τελικά χρόνος;»

Συστήματα Διαφθοράς

 diafthora_0

               Σε έναν κόσμο που καταρρέουν τα πάντα, η ηθική τείνει να ακολουθεί την ίδια καταστροφική πορεία, κατακερματίζοντας έτσι τον ήδη διαλυμένο κόσμο. Τα ζητήματα ηθικής και ανηθικότητας ανέκαθεν υπήρχαν, όμως τώρα εν μέσω κρίσης γιγαντώνονται. Η ηθική συγκρότηση καταρρέει ολοένα και περισσότερο, οδηγώντας  έτσι τον καθένα από μας  μεμονωμένα όσο και το σύνολο των κοινωνιών στο χείλος του γκρεμού. Continue reading «Συστήματα Διαφθοράς»

Κράτος-πολίτης, μία αιώνια διαμάχη

dikaiosyni-apologisou-1-315x236

Από την αρχή της ύπαρξής του ο άνθρωπος ένοιωσε ην ανάγκη για την δημιουργία μίας ομάδας που θα μπορεί να του εξασφαλίσει όσα δεν μπορούσε ο ίδιος να προσφέρει στον εαυτό του, γεγονός που σταδιακά οδήγησε στην δημιουργία του θεσμού του κράτους. Σύντομα βέβαια δεν άργησαν να εκδηλωθούν αισθήματα δυσαρέσκειας ως προς το ίδιο το κράτος και τα όργανα εξουσίας που αφορούσαν όχι μόνο το κράτος καθαυτό αλλά και τον τρόπο δράσης και λειτουργίας του. Continue reading «Κράτος-πολίτης, μία αιώνια διαμάχη»

Ελλάδα: η χώρα όπου είσαι ότι δηλώσεις

-to-mega-to-tis-thalassis-kratos-

Χάος, αναξιοκρατία, πελατειακές σχέσεις……..αποτελούν λίγα μόλις χαρακτηριστικά του συστήματος που κατά κύριο λόγο επικρατεί στην χώρα μας. Φυσικά σε ένα τέτοιο κράτος θα ήταν σχεδόν παράπτωμα το να μην έχουμε την δυνατότητα να δηλώνουμε ότι θέλουμε να είμαστε και όχι αυτό που πραγματικά είμαστε. Continue reading «Ελλάδα: η χώρα όπου είσαι ότι δηλώσεις»

Σύγχρονα πολιτικά συστήματα -Ανυπαρξία ηθικής

barbatsalou47

Ζούμε σε κράτη όπου πέρα από την φαινομενική τους οργάνωση κυριαρχεί η αταξία. Μία αταξία που έχει άμεσο αντίκτυπο τόσο στον πυρήνα των πολιτικών συστημάτων, όσο και κι στην μετέπειτα αποδόμηση των κρατικών συστημάτων. Τα πάντα είναι ένα ντόμινο, γεγονός που τα κάνει ανά πάσα ώρα και στιγμή να διακινδυνεύουν από το ρίσκο του να καταρρεύσουν. Από την στιγμή όμως που όλα πέφτουν, ποιο είναι αυτό που θα κατορθώσει να μείνει σταθερό; Όταν αναζητούμε αίτια τότε αναζητούμε και κατηγορούμενους. Σε κάθε περίπτωση ο άνθρωπος παραμένει ο κοινός παράγοντας-αίτιο. Είτε μέσα από τον ρόλο του πολίτη είτε από αυτόν του πολιτικού, δεν παύει να έχει την πλήρη ευθύνη για κάθε είδους απόκλιση. Ίσως όμως στην περίπτωση του πολιτικού οι απαιτήσεις να είναι μακράν περισσότερες. Continue reading «Σύγχρονα πολιτικά συστήματα -Ανυπαρξία ηθικής»

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑